گلهای خانه تو را می شناسند                           

و با طنین خوش گام تو اشنایند

وقتی به سروقتشان میروی

وقتی که با ناز

دستی به روی سر و گوششان می کشی

یا آبشان میدهی

هم ساقه های بنفشه

                                   با احترام و تواضع

                                                                 سر در گریبان فرو می برند

هم حسن یوسف

                           تمام جمال خودش را نشان میدهد

هم شمعدانی

                      با مهربانی

                                      دستی برایت تکان میدهد

حتی گل کاغذی هم

                                 با گام موسیقی خنده هایت

                                                                          در دفتر شعر من می شکفد...

عشق خام می گوید:(چون به تو نیازمندم تو را دوست دارم).

عشق پخته می گوید:(چون تو را دوست دارم به تو نیازمندم).

پس سعی کنید بفهمید که عاشق یا معشوقتان خام است یا پخته.

ایستاده در باد

شاخه لاغر بیدی کوتاه

بر تنش جامه ای انباشته از پنبه و کاه

بر سر مزرعه افتاده بلند

سایه اش سرد و سیاه

نه نگاهش را چشم

نه کلاهش را پشم

سایه ی امن کلاهش اما

لانه ی پیر کلاغی است که با قال و مقال

قارو قار از ته دل می خواند:

                                -انکه می ترسد

                                                     می ترساند!!!

با گریه های یکریز

                       یکریز

                                    مثل ثانیه های گریز

با روزهای ریخته

                      در پای باد

با هفته های رفته

با فصلهای سوخته

                        با سالهای سخت

رفتیم و

            سوختیم و

                            فروریختیم

با اعتماد خاطره ای در یاد

اما

     ان اتفاق ساده نیفتاد...