گلهای خانه تو را می شناسند                           

و با طنین خوش گام تو اشنایند

وقتی به سروقتشان میروی

وقتی که با ناز

دستی به روی سر و گوششان می کشی

یا آبشان میدهی

هم ساقه های بنفشه

                                   با احترام و تواضع

                                                                 سر در گریبان فرو می برند

هم حسن یوسف

                           تمام جمال خودش را نشان میدهد

هم شمعدانی

                      با مهربانی

                                      دستی برایت تکان میدهد

حتی گل کاغذی هم

                                 با گام موسیقی خنده هایت

                                                                          در دفتر شعر من می شکفد...