ابادی عشق زمانی است که...

هنگام قدم نهادن به قصر قلبم؛گل های ذهنم را نچینی...

خیلی سعی کردم مثل اسمم در دنیا بدرخشم؛همینطور هم شد؛...

اما الان که جواهر شدم دارن دوباره انگشتری برلین مرا می چسبانند...

بهش گفتم که رنگ عشق رنگه اسمانه؛یعنی رنگ ابی کمرنگ...

با تعجب پرسید:پس پرنده های درش چی هستن؟؟؟

منم گفتم:انها تیر هایی هستن که همه به سمت قلب و عشق من پرتاب می کنند.

میدونی ادما همه جوره و از راه های مختلفی خوشبت میشوند.

همین الان تویی که داری این مطلب میخونی یا با عشق خوشبخت شدی یا پول و یا حتی بی نیازی و ...

اره راههای مختلفی هست.

و لی میدونی من کی خوشبخت شدم ؟؟؟!!!...

زمانی خوشبخت شدم که دسته گل عروسیش را برداشتم.

اره درست خوندی من بعد از این ماجرا خوشبخت خوشبخت بود/هستم؛و خواهم بود...

پس خوشحال میشم که برام بنویسی از کجا خوشبخت شدی؟!!!!!!!!!

یاد گرفته ام که بهترین کلاس درس در جهان؛پای حرف بزرگان نشستن است.

که ارام بخش ترین احساسات از نگاه کردن؛به بچه ای که به ارامی در اغوش شما خوابیده بوجود می اید.

که مهربان بودن مهم تر از بر حق بودن است.

که هرگز نباید هدیه ی کودکی را رد کرد.

که اگر هیچ کاری نتوانستم برای کسی انجام دهم؛حداقل او را دعا کنم.

که گاهی همه ی نیاز یک انسان دستی نگاه دارنده؛و قلبی فهیم است.