در افسانه ها آمده است روزی که خداوند جهان را آفرید فرشتگان مقرب را به بارگاه خود خواند و از آنها خواست تا برای پنهان کردن راز زندگی یشنهادی بدهند... 

یکی از فرشتگان به پروردگار گفت:خداوندا٬آنرا در زیر زمین مدفون کن... 

یکی دیگر گفت:آنرا در زیر دریاها قرار ده... 

و سومی گفت:راز زندگی را در کوهها قرار ده... 

ولی خداوند فرمود:اگر من بخواهم به گفته های شما عمل کنم٬فقط تعداد کمی از بندگانم قادر خواهند بود انرا بیابند.در حالی که من میخواهم راز زندگی در دسترس بندگانم باشد... 

در این هنگام یکی از فرشتگان گفت:فهمیدم کجا!!!٬ای خدای مهربان٬راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده زیرا هیچکس به این فکر نمی افتد که برای پیدا کردن ان باید به قلب خود رجوع کند... 

و خداوند این فکر را پسندید... 

(نشان لیاقت عشق)

باید دوستش می داشت٬با تمام وجود.باید عشقش را با تمام وجود در چهره خود جا می داد.به آرامی گل سرخی را که در دست داشت٬به او داد٬با خوشحالی شاخه ی گل سرخ را گرفت!

او هم باید عشق را با تمام وجود در نگاهی به او ابراز می داشت.پس به چشمانش نگاه کرد.

عشق٬محبت و دوستی را می دید٬پس گل سرخ را بویید و به آرامی لبخندی زد و رفت!

مجبور بود دوستش بدارد.پس برایش دست تکان داد:

*خداحافظ٬به امید دیدار*

و رفتنش را تا انتهای جاده نظاره گر شد!

ناگهان صدای خشک کارگردان سکوت را شکست:

*کات!٬خیلی خوب بود.عالی بود.یک کم بیشتر حس بگیر*

 MY LOVE for you is mixed throughout my body...

LOVE is all we have,the only way that each can help the other...

LOVE begets love.this torment is my joy...

 I HAVE ENJOYED  the happiness of the worlds,I have lived and loved...

THERE IS ONLY one happiness in life,to love and be loved...

I LOVE THEE WITH THE BREATH,SMILES,TEARS,OF ALL MY LIFE... 

I LOVE U...

به کودکی گفتند : عشق چیست؟ گفت : بازی. به نوجوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : رفیق بازی. به جوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : پول و ثروت. به پیرمردی گفتند : عشق چیست؟ گفت :عمر. به عاشقی گفتند : عشق چیست؟ چیزی نگفت.آهی کشید و سخت گریست.

.

)(دست تمیز نیاز دستکش ندارد تا آن را بپوشاند.)(

)(اطمینان از درستی راه؛بستن چشم ها و پیمودن آن در تاریکی است)(

)(نا خدا قادر نیست امواج را آرام کند؛یا توفان را بشناسد)(

روزگار را بد ساخته اند...

                                        کسی را که دوستش داری دوستت ندارد...

 کسی را که دوستش نداری؛دوستت دارد...

    و کسی را که دوستش داری و دوستت دارد؛به رسم آیین به یکدیگر نمی رسید...

                                         و رنج این است!!!