در آن روز من دارم کتابی برای استادم می نویسم تا از طرز نوشتن من آگاه شود.فکرم برای کنکور مشغول است؛مدام کتاب از استادم گرفته و مشغول خواندنش می شوم.استادم بعضی کارهیم را ایراد می گیرد و من را آماده می کند تا صحیح تر بنویسم.می خواهم با گرفتن (nice book)به آنهایی که انشاهایم را مسخره می کردند؛نشان دهم من می توانم بهترین باشم.کتابهایی خوهم نوشت تا همه بخرند و با شوق و ذوق و یا غم و اندوه آنرا به اتمام برسانند.خوهم داستان زندگیم را نوشت تا بچه های نا امید مثل من دوباره امیدوار شوند.می خواهم کتابهایم را برای بچه های مستضعف ببرم و به عنوان هدیه به آنها دهم.زمانی را تصور می کنم که یکی از کتابهایم را خود فیلم کرده و دیگر در همه جا معروف شوم؛روزی را در ذهنم تجسم می کنم که پوسترم در تمام کتابفروشی ها باشد شاید انطور بتوانم برای مادرم افتخاری بزرگ باشم و لی نمی خواهم آنقدر معروف شوم که ناگهانی از ذهن مردم پاک شوم.کتابهایی عجیب برای هرکس که مشکلی ذر زندگیش دارد تا بخواند و چاره ای پیدا کند.کتابی که مردم با فهم خوانده و در نهایت برایشان یک رازی آشکار شود.بعد از اتمام اینها کلی کار دیگر دارم؛می خواهم برای دخترانم نیایش و ستایش دو کتاب بنویسم.یک کتاب هم برای صبا می نویسم تا بخرد و بفهمد که چقدر دوستش داشتم.اما دارم فکر می کنم اگر من اینکاره نشدم چی؛آن موقع چی کار کنم؟؟؟؟

                                                                  شاید بهترین افراد نباشم

                                                 شاید لایق ترین هم نباشم

                                                               اما یک چیز را بهتر از دیگران آموخته ام...

                                                  آن هم هنر خود بودن است..............