من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم
چه شبها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم نم:تو را دوست دارم
نه خطی نه خالی!نه خواب و خیالی!
من ای حس مبهم تو را دوست دارم
سلامی صمیمانه تر از غم ندیدم
به اندازه غم تو را دوست دارم
بیا تا صدا از دیل سنگ خیزد
بگوییم با هم :تو را دوست دارم
جهان یک دهان شد هم آواز با ما:
تو را دوست؛تو را دوست دارم...