۲۳/۳/۸۷ یکی از بهترین روز های زندگیم بود

تو خودت میدونی چرا!!!

شاید که باور نکنی ولی اون موقع که داشتیم با هم حرف میزدیم

قلبم داشت از جاش می پرید بیرون

چقدر هیجان زده بودم

مثل همیشه سر وقت اومدی

از هفته پیش همش به فکر خداحافظی با تو بودم

ولی شب قبل هیجانم بیشتر بود

چون قرار بود که فرداش در آغوش بگیرمت

و دوباره صدایت را بشنوم

من یک لحظه در تو گم شدم

هیچ کس به اندازه ی خودم و خدا نمیدونست که چه حسی داشتم

خیلی ازت ممنونم

ولی میدونستم که نباید باهات خداحافظی کنم

پس چطور شد که گفتم:

به رسم همیشگی خداحافظ...

ای کاش...

خداحافظ...خداحافظ...خداحافظ